In mint-mei heeft mijn slipje vrij…

Dit stukje is niet van mij. Het gaat niet eens over mij. Maar het raakt me wel en dat is goed. Dit gaat niet alleen over een vrouw met een ziekte, maar vooral over een sterke vrouw, die op een ludieke manier actie vraagt voor zichzelf, en daarbij ook nog eens veel zelfspot gebruikt. Iemand om van te leren, iemand die je inspireert. Ik kan er alleen maar bewondering voor hebben, dus vandaar haar laatste blog-entry en geef vooral ook om jezelf.

In mint-mei heeft mijn slipje vrij…

Ik ben een beetje de weg aan het kwijtraken in kankerland…

Want het is movember… Jongens, mannen, kom op, laat die baard staan, word een mo bro! Want….. November is Movember en Movember is de maand van de prostaat – en teelbalkanker. En degene die hieraan mee doet mag zich een heuse mo bro noemen. Echt! (Voor degene die mij niet gelooft http://nl.movember.com). Onze nationale held Rintje Ritsma mag zich inmiddels tot de mo bro’s rekenen, deze maand met snor! Het idee is dat je als man een maand lang je snor laat staan en dit laat sponsoren om geld in te zamelen voor een organisatie die aandacht vraagt voor prostaat- en teelbalkanker. Ik heb een kijkje genomen op hun site en dacht bijna dat het een grap is. Vooral hun slogans zijn geweldig ‘geen snor staat er alleen voor‘ en ‘elke snor telt‘… Op hun site staan ook de waarden en doelstellingen van deze organisatie. Onder hun waarden staat op de eerste plaats ‘lol, wij maken lol’ (het moet niet gekker worden, nu is kanker ook nog iets om lol mee te maken…). En helemaal onderaan staat iets over dat ze innovatief onderzoek zullen steunen (alleen jammer genoeg niet welk percentage van het ingezamelde geld hierheen gaat…) en verder staan er stylingtips op hun site hoe je als mo bro goed voor de dag kunt komen. Serieus, ik verzin dit allemaal niet…
Zo idioot eigenlijk dat kanker zo is vercommercialiseerd en een soort van hip en gezellig imago krijgt. Maar het biedt wel mogelijkheden… 🙂 Ik zat een beetje te denken wat we kunnen doen om mijn kanker wat op te leuken. Die is namelijk niet echt zo gezellig… Ik heb er wel wat iedeen over… Als eerste ‘palli-januari’, want palliatieve zorg mag wel van het stoffige en oudemensen imago af. Het overkomt ook
jonge mensen, maar als je er op internet over wilt lezen lijkt het wel alsof je minimaal 50+ moet zijn om hierbij te horen. We kunnen ook een soort club beginnen, voor de terminaal zieke jongeren.. Wat dacht je van ‘palli-dude‘ en ‘palli-chick‘? Klinkt toch een stuk hipper dan ‘terminaal ziek persoon’!
En ik heb nog meer ideeen! Want mijn kanker heeft ook een lintje. Pink ribbon krijgt nog concurentie… Mijn kankerlintje is zelfs een combi kleur, namelijk mint groen voor de baarmoederhalskanker en zebra print voor de neuroendocrine tumoren (ik verzin dit niet zelf), bof ik even! Dus nu dacht ik aan ‘zebrapril’ en ‘mint-mei’. Voor zebrapril heb ik nog geen ideeen, maar voor mint-mei dacht ik aan ‘maand-zonder-onderbroek’ om awareness te creeeren voor kankers in je slipje. Want het is ook zo dat vrouwen worden opgeroepen om in Pinktober geen bh te dragen… (En ook dat verzin ik niet…). Dus waarom met mijn kanker dan eigenlijk niet? Ik zie mogelijkheden in kankerland! Een eigen website, helemaal in mint groen met zebraprint eromheen. En slogans, ‘geen onderbroek is geld naar onderzoek’ of ‘in mint-mei heeft mijn slipje vrij’. Doen jullie mee? 🙂 En leuke ideeen voor zebrapil zijn ook welkom!

Maar ja… Wat bereiken we er eigenlijk mee? Wat hebben jullie eraan om te weten dat mijn lintje mint-groen met zebrastrepen is? En wie worden hier eigenlijk beter van?
Een aantal jaren geleden las ik in een nieuwsbericht dat Pink Ribbon hun doelstelling niet had gehaald. Hun doelstelling is dat (slechts) 15% van het ingezamelde geld naar onderzoek gaat. En dit hebben ze wederom de laatste jaren ook bij lange na niet gehaald! Dat is toch werkelijk niet normaal? Wat doen ze met die overige 85%? Ze halen miljoenen op!

Ik ben echt een beetje aan het verdwalen in kankerland.. Wat heeft kanker gedaan om zoveel lintjes te verdienen? Waarom zou je jezelf in vredesnaam ‘mo bro’ willen noemen? Hoe is het mogelijk dat een organisatie die geld inzamelt voor onderzoek maar zo’n ontzettend klein deel van het ingezamelde geld daadwerkelijk aan onderzoek uitgeeft?
Lieve mensen, we kunnen toch beter dan dit pinktober en roze lintjes geneuzel? Geld geven voor kankeronderzoek is goed, heel goed zelfs en heel hard nodig, maar wees kritisch op de organisatie die hier achter zit. Jammer genoeg worden er heel veel mensen rijk van, maar komt er bar weinig op de plaats waar het nodig is. (Overigens gaat bij mijn actie ‘http://actie.avlfoundation.nl/Geef-om-jezelf!‘ het geld rechtstreeks naar het AvL, dus rechtstreeks naar de plek waar het onderzoek wordt gedaan).

Morgen weer een nieuwe dag in movember. Terwijl de mo bro’s hun snorren in model laten knippen lig ik aan het infuus, morgen is chemo dag.. Deze keer zie ik er naar uit.. Zou fijn zijn als we weer wat kunnen doen om die stomme kanker weg te jagen.. Ik geloof er nog steeds in, ik geloof dat mijn lichaam sterk genoeg is voor de chemo, en dat de chemo sterk genoeg is om de kanker weg te krijgen! Duimen jullie weer voor me?

Alice Jongerius

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s