Interview voor MagicTales.nl

Na aanleiding van Raymonds debuut “Het niet zo gewone leven van Floortje Bellafleur” een interview met deze sympathieke Nederlandse auteur.

Van harte gefeliciteerd met je debuutboek Het niet zo gewone leven van Floortje Bellafleur. Onze recensente heeft je boek met plezier gelezen. Dat moet toch een goed gevoel geven. Heb je al meer recensies over je boek gekregen?

Ja, al een paar. Natuurlijk moest ik wel wat vrienden omkopen, maar dat ging makkelijker dan ik dacht, want ze vonden het boek ook echt leuk. Dus uiteindelijk heb ik er zelf maar een ijsje van gekocht 🙂 En vanuit meerdere kanten heb ik al het verzoek gekregen voor een vervolg. Uiteindelijk gaat deze er wel van komen, want Flora is nog niet klaar met haar avonturen.

Hoe is het boek ontstaan?

In eerste instantie was het verhaal een autobiografie. Dus een erg persoonlijk verhaal. Ik ben vroeger gepest en wilde daar over schrijven. Natuurlijk moest mijn verhaal veel leuker worden, dus werd het al gauw een jeugdboek met een vleugje fantasy. Door de films over het land van Narnia en natuurlijk Harry Potter is er meer fantasy bij gekomen, maar wel met in mijn achterhoofd het verwerken van pesten als thema en een realistische kijk op heksen.

Hoe kwam je bij de titel van je boek? Dit omdat er een boekenreeks bestaat dat Floortje Bellefleur heet, wist je dat?

De titel is makkelijk te verklaren. In een eerste versie heette de hoofdpersoon Jane, maar die naam werkt minder op de Nederlandse markt, vind ik. Dus had ik een makkelijke naam nodig. Een Facebook vriendin heet Flora en zo is die naam ontstaan. Verder is die naam ook veel toepasselijker aangezien Flora ook een botanische naam is, dus het heeft alles met de natuur te maken. Voor het verloop van de serie is deze referentie noodzakelijk, maar meer daarover in het volgende deel. 🙂 Bellefleur is verzonnen door de dochter van een vriend van mij. Zij was ook een van de proeflezers en zodra ze mij die naam vertelde, viel alles op z’n plek, want ook Bellefleur heeft met bloemen te maken.

De serie over Floortje Bellefleur kende ik overigens niet.

Wat leuk dat er een vervolg op stapel staat, kun je al een tipje van de sluier oplichten?

Flora is genoodzaakt om terug te keren naar de wereld van haar voorouders omdat er iets ergs is gebeurt . Natuurlijk komt ze Ewald weer tegen en deze keer maakt ze, samen met haar vrienden, een lange tocht naar een groot kasteel. Dit kasteel dient als gevangenis en in die gevangenis zit Malafida opgesloten. Flora heeft de hulp nodig van haar aartsvijand om haar eigen leven te redden. Onderweg komt ze een aantal vreemde figuren tegen en ze moet ook nog eens drie sleutels zien te bemachtigen. En Noortje krijgt vlinders in haar buik.

Flora is zo een sprankelend, zelfverzekerd typje, alsof ze het buurmeisje next door is. Heb je Flora’s personage op iemand gebaseerd?

Ja, op mijzelf. Ik was en ben onzeker, maar ook eigenwijs en in mijn eigen wereld ben ik de baas van alles. Flora begint als een schuchter meisje, maar gaandeweg leert ze omgaan met haar ergste vijand op school en daardoor wordt ze ook sterker als persoon. In deel twee komt dat ook terug; het kleine bange vogeltje is veranderd in een prachtige zwaan.

Bij mij is dat ook zo. Ik ben heel schuchter, maar als ik mij ergens thuis voel, dan ben ik nergens bang meer voor. En dat is ook bij Flora het geval, dus qua persoonlijkheid liggen wij heel dicht bij elkaar. Verder kon ik veel uit de ervaringen in mijn jeugd putten. 

Heb je een favoriete scene of hoofdstuk in het boek? En waarom?

Vooral het begin, omdat die erg dicht bij de waarheid zit. Ik verveelde mij ook altijd, ik sloeg muggen dood op het plafond en had mijn beste vriend tegenover mij wonen. Verder is er in mijn stad ook een bedrijf dat smeltkazen maakt.

In deel twee zit een scene waar Flora wat gaat tekenen op het behang in haar kamer en ik, en ook mijn zus, deden dat altijd. Op die manier is mijn creatieve kant ook flink gegroeid. Mijn ouders vonden het misschien erg, maar hebben er nooit wat van gezegd.

Je grote voorbeelden zijn Roald Dahl en J.K. Rowling, grote namen in de boekenwereld, waarom deze twee auteurs?

Roald Dahl omdat hij van hele aparte thema’s zulke fantastische verhalen maakte. Ik ben altijd een fan geweest van “Charlie and the Chocolate Factory”. Natuurlijk wel de oude versie. En daarin wordt een hele rare wereld gecreëerd in een chocoladefabriek. Welk kind droomt daar niet over?

J.K. Rowling deed dat ook met Harry Potter. Het gegeven van een tovenaarsjongen die op school zit is niet zo ongewoon, maar wel hoe dat uitgewerkt is en vooral de rode draad van Voldemort die elke keer terugkomt. Als je het leest, is het allemaal zo logisch. Maar als je zelf een boek schrijft met een enge heks als vijand en die ook nog terug moet komen in de andere delen, dan weet je al gauw hoe moeilijk dat is. Ook is “Harry Potter en de steen der wijzen” het enige boek wat ik ooit in een avond uitgelezen heb.

Wanneer wist je dat je schrijver wilde worden?

Al vanaf mijn jeugd, misschien wel vanaf een jaar of 6, was ik bezig met werelden verzinnen. Naast schrijven teken ik ook en daar ben ik mee begonnen. Maar geen enkel tekening zonder verhaal, dus al snel volgden korte, halve verhaaltjes en ook wat hoofdstukken over een pechvogel. Natuurlijk was die pechvogel een echte vogel en natuurlijk was ik die vogel. Ik gebruikte het tekenen en schrijven als uitlaatklep voor mijn eenzame jeugd. En nu jaren later en gelukkig getrouwd heb ik die passie weer opgepakt en er serieus werk van gemaakt.

Waarom de keuze om overwegend kinderboeken te schrijven?

Dat zijn de boeken die ik zelf het leukst vind om te lezen. Ik heb wel wat serieuze verhalen geschreven, maar die zijn meestal te persoonlijk of gewoon te eng, want ik vind griezelverhalen ook leuk. Misschien dat ik in de toekomst nog wat ga doen met een aantal bijzondere ontmoetingen die ik in Amerika heb gehad. Maar dan moet ik daar nog een leuke vorm voor vinden, want ik hou toch vooral wel van verhalen waarin alles weer goed komt.

Hoe verdiep je je in de belevingswereld van kinderen?

Internet, televisie, maar vooral ook kijken naar mezelf. Kijken hoe ik vroeger was en hoe ik op bepaalde situaties zou reageren. Verder zie ik in de bibliotheek genoeg jongeren rondlopen en luister naar wat ze zeggen, hoe ze praten, welke kleding ze dragen. Alles kan uiteindelijk in een boek verschijnen. Zo ving ik laatst een gesprek op bij de kassa van een supermarkt en iemand had het over stenen. Ik verstond “slaapstenen” en dat heb ik uiteindelijk ook gebruikt in mijn boek. Soms is het heerlijk hoe een creatieve geest werkt. Alles is mogelijk en alles kan in een verhaal verwerkt worden.

Heb je een bepaald ritueel als je schrijft?

Ja, ik heb heel snel een goed idee over wat ik wil, maar het echte opschrijven gaat niet zo snel. Ik loop eerst wat rond door huis, drink wat koffie en ga dan op Internet naar ideeën speuren. Daarna schrijf ik een paar zinnen op en ga naar de bibliotheek om meer inspiratie op te doen. En meestal in de avond, na een warme douche krijg ik goede ideeën en ga dan veel te laat naar bed, maar wel met een paar goede scènes op papier.

Ben je fulltime schrijver of heb je daarnaast nog een baan?

Tijdens het schrijven van “Het niet zo gewone leven van Flora Bellefleur” was ik gewoon werkzaam als webdesigner. Op het moment ben ik op zoek naar een nieuwe baan en heb ik meer tijd voor het nieuwe boek. Ik zou graag van mijn hobby mijn beroep maken, maar dat is (nu) nog moeilijk in Nederland. Maar wie weet. Ik hou alles open. En ik heb in ieder geval nog een ander verhaalidee op de plank liggen om verder uit te werken, dus werk zat.

Welke droom als schrijver zou je graag zien uitkomen?

Ik denk dat iedere schrijver zijn boek verfilmt wil zien en ik ben geen uitzondering. Ik ben erg gecharmeerd van de kinderfilm “Het paard van Sinterklaas” en op die manier zie ik ook mijn verfilming. Een ander goed voorbeeld zou “Coraline” zijn. Stopmotion dus. Lekker een verhaal nabootsen met klei.

Is er een prijs die je graag zou winnen met schrijven?

Ja, een glimlach op het gezicht van mijn lezers. Ik heb ook een prentenboekje gemaakt met de naam “Pips Poezenbende” en deze op een basisschool laten voorlezen. Het is prachtig om te zien hoe de kinderen daar op reageren en al helemaal als ze een tekening van mij krijgen die ze mogen inkleuren. Ik denk dat die dingen belangrijker zijn dan prijzen winnen of rijk zijn. Dus ik hoop gewoon dat iedereen mijn boeken over 50 jaar nog lezen.

Maria Schrijver en H.Y.

Raymond, bedankt dat we je boek mochten lezen voor een recensie en natuurlijk voor dit leuke interview. Binnenkort verschijnt er een leuke winactie op MagicTales.nl zodat de bezoekers van onze site jouw boek kunnen winnen! Heel veel succes met het vervolg en we houden graag contact met je. Wil je meer weten over Raymond? Kijk dan gauw hier!

H.Y. bedankt voor het meedenken en het lezen en recenseren van het boek!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s